ด้วยความที่เป็นวันเสาร์ ทำให้รู้สึกชิลๆ เมื่อเช้าผมเลยตื่นซะ
8 โมง 15 กะว่าถ้ารีบๆ หน่อยก็น่าจะไปทำงานทันแบบไม่ต้อง
ลุ้นมาก แต่ปรากฎว่าดันปวดท้องนั่งนานอีก กว่าจะออกจากห้อง
ก็ปาเข้าไป 8 โมง 50 รีบเดินกึ่งวิ่งมาที่สถานีรถไฟใต้ดิน
พอไปถึงชานชลาดันเข้าประตูไม่ทันรถไฟขบวนที่กำลังจอดอยู่
ต้องยืนรอไป 5 นาทีกว่ารถไฟจะมา ลองคำนวนเวลาคร่าวๆ
ว่าน่าจะถึงสีลมช้าสุดน่าจะประมาณ 9 โมง 25 โอเคมีเวลา
5 นาทีไปให้ถึงออฟฟิศ

ขณะที่อยู่ในรถไฟฟ้าก็ลองโทรไปหาเอส กะว่าเอสคงถึงออฟฟิศ
แล้วจะได้เทียบเวลาได้ถูก ปรากฎว่าเอสไม่มา โทรหายอด
ยอดก็ยังไม่ถึงเลยต้องลุ้นเอาว่าเวลาที่ตัวแสกนจะเป็นกี่โมงกันแน่
พอมาถึงสถานีสุขุมวิท ยอดโทรมาบอกว่าขึ้นสถานีมาให้นั่งมอไซค์
มาเลย ตอนนี้น่าจะประมาณ 9 โมง 18 น่าจะทันอยู่

ถึงสีลมประมาณ 9 โมง 23 ซิ่งมอไซค์มาถึงตึกขณะที่รอลิฟท์อยู่
เจอน้องแพรววิ่งกระหืดกระหอบมารอลิฟท์ด้วย โอ้ววววว...
เพื่อนร่วมชะตากรรม พึ่งรู้ว่าแพรวก็ขึ้นรถไฟฟ้าขบวนเดียวกับผม
แล้วก็วิ่งตามหลังผมและก็ขึ้นมอไซค์ตามหลังมาติดๆ พอมาถึงหน้า
ออฟฟิศปรากฎว่าเวลาที่เครื่องแสกนแค่ 8 โมง 25 เฮ้อ~
วิ่งแทบตาย สงสารก็แต่แพรวที่รีบวิ่งตามผมจนหกล้มนิ้วเท้าเปิด
เลือดอาบเลย ผมจะไม่ตื่นสายอีกแล้วคร้าบบบ ทั้งเหนื่อยทั้งลุ้น