มุ่งสู่ Bangkok Marathon 2009

ไม่รู้จะไปได้ซักกี่น้ำ แต่แค่เห็นตารางซ้อมก็สนุกแล้ว วันนี้เริ่มซ้อมวันแรก
เริ่มด้วย cross training 30 นาที ผมเลือกที่จะว่ายน้ำโดยติดตามเอ้อ
ไปว่ายที่สระน้ำด้านหลังออฟฟิศ ถือเป็นสระว่ายน้ำที่เงียบสงบใช้ได้ เหมาะ
ที่จะเป็นที่โชว์พุง 555

ไปถึงที่สระประมาณทุ่มนึงก็เริ่มว่าย โดยแทบไม่ได้วอร์มอะไรเลย เพราะเห็น
เอ้อออกตัวไปก่อน ก็เลยเอาฟระว่ายมั่งๆ ยกแรกว่ายได้ซัก 5 รอบมั้ง(ไม่ได้นับ)
รู้สึกเลยว่าห่างหายจากการออกกำลังกายไปนาน เหนื่อยมันก็เหนื่อยนิดหน่อย
แต่รู้สึกเมื่อยแขน เมื่อยขามาก เหมือนแขนมันหนักๆ ว่ายไม่่ค่อยไปยังไงไม่รู้

ว่ายเสร็จประมาณทุ่มสี่สิบห้า กำลังจะขึ้นจากสระ ดันตะคริวกินที่ขาซ้ายซะก่อน
พระเจ้ายอร์ชชชชช มันปวดมาก เล่นเอาเกือบจะจมสระลึกประมาณ 1.5 เมตร
ตายแหนะ 555+

ระหว่างรอให้ตะคริวมันคลายตัว เลยนั่งฟังเรื่องไอ้ปื๊ด(นามสมมติ) หวานใจเอ้อ
ไปพลางๆ ก่อนช่างเป็นเรื่องราวกุ๊กกิ๊กหวานแหววจริงๆ ชอบๆ อิอิ

ตอนเดินกลับมาขึ้นรถไฟใต้ดินยังรู้สึกเจ็บแปล๊บๆ ที่น่องอยู่เลยไม่รู้พรุ่งนี้ที่ต้อง
ซ้อมวิ่ง จะวิ่งไหวป่าว เฮ้อ~ไม่เจียมสังขารจริงๆเลยเรา - -"

เจ็บแปล๊บ

เจ็บแปลบขึ้นมาทันที อกหักใช่ไหมอย่างนี้ อิอิ (พอเป็นกระสัย)

5555 ขอโทษจริงๆ ลืมไปว่า

5555 ขอโทษจริงๆ ลืมไปว่า สูงกันเกิน 160 ทั้งนั้น ก็ไม่ทันเอะใจว่า แล้วมันจะจมที่ความลึก 150 ได้ยังไง สติน้อยก็เลยฮาไม่ทันสถานการณ์ ว่าแต่ ยอดเลย ว่ายติดกัน 5 รอบเลยเหรอ รอบเดียว ก็หมดพลังข้าวเหนียวแล้วอ่ะ ไว้จะยืมแว่นตาว่ายน้ำใส่มั่งนะ ใฝ่ฝันมานาน อยากจมลงไปนอนเล่นที่ก้นสระ เคยฝันว่ามันสบายเหมือนอยู่ในท้องแม่เลย แต่เอาเข้าจริงที่ไร ด้วยไขมันที่มีอยู่ เลยไม่เคยจมสักที เคยได้ฝ่าเท้าเพื่อนๆ อนุเคราะห์เหยียบให้ ก็จมเป็นส่วนๆ กันไป ไม่เบาสบาย เหมือนอย่างที่เคยฝันเลย