วันนี้ขณะที่ผมกำลังรีบเดินขึ้นบันไดจะไปให้ถึงห้องเพราะปวดฉี่จากการกิน
น้ำมากไปหลังจากไปวิ่งมา ผมขึ้นมาจะถึงหน้าห้องอยู่แล้วอยู่ๆ ผมก็ได้ยิน
เสียงผู้หญิงตะโกนเรียกชื่อ ชื่อนึง ซึ่งผมฟังไม่ถนัดนักว่าชื่ออะไร พอพ้น
บันไดที่พักระหว่างชั้น 4 กับชั้น 5 เท่านั้นหละครับ ผมถึงบางอ้อเลยว่าจริงๆ
แล้วผู้หญิงคนนั้นเค้าเรียกหมาของเค้านั่นเอง แว่บแรกที่นึกขึ้นมาได้ก็คือ
เอ๋...เค้าให้เลี้ยงหมาได้ด้วยเหรอ ทันใดนั้นเจ้าปั๊กคุง(นามสมมติ) มันก็หัน
มาสบตาผม และด้วย speed เร็วกว่านรก อึดใจต่อมาปั๊กคุงก็มายืนอยู่แทบ
เท้าผม พระเจ้าจอสสสสส ด้วยอาการทำอะไรไม่ถูก ผมเลยแกล้งตาย