ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ update blog เลยครับเนื่องจากใช้ World of Warcraft
และการ์ตูนต่างๆ เป็นเครื่องหันเหความสนใจจากเรื่องต่างๆ จะได้ไม่มีเวลา
ว่างไปคิดถึงเรื่องพวกนั้น เลยกลายเป็นว่าไม่มีเวลาให้เรื่องอื่นๆ ไปด้วยเลย
ตอนนี้เลยมีเรื่องที่พยายามให้ความสนใจอยู่แค่ งาน, World of Warcraft,
การ์ตูน, แล้วก็เรื่องที่บ้าน แต่ทั้งๆที่จะพยายามไม่ไปนึกถึงเรื่องอื่นๆ แล้วแท้ๆ
แต่มันก็มักจะเข้ามารบกวนจิตใจอยู่เสมอๆ เฮ้อออการที่จะให้เลิกคิดถึงใคร
บางคนนี่มันยากจริงๆแฮะ

หลายวันก่อนผมได้รับ forward mail เกี่ยวกับเรื่องวิธีทำตับห่าน (Foie Gras)
ใน mail นั้นเค้าจะเลี้ยงห่านโดยขังอยู่ในกรงแคบๆ ขยับไปไหนไม่ได้แล้วก็ขุน
มันด้วยอาหาร จะเรียกว่าขุนได้หรือเปล่าไม่แน่ใจเพราะเค้าจะบังคับกรอกอาหาร
ให้ห่านกินเพื่อให้มันอ้วนจะได้เอาตับมาทำ Foie Gras ให้เราๆ ท่านๆได้กินกัน
อ่านไปก็นึกสงสารมันไป ทำไมน้าคนเรามันช่างไปสรรหาอะไรมากินกันจังฟระ
แล้วอยู่ดีๆ ก็นึกถึงตัวเองขึ้นมาว่าตอนนี้เราก็คล้ายห่านเหมือนกันแฮะ อืม...
สงสัยกันอยู่ใช่มั๊ยครับว่าทำไมผมถึงว่าผมคล้ายห่านอยู่ตอนนี้

ที่ผมว่าผมคล้ายห่านก้เพราะว่าตอนนี้ผมโดนกรอกด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล

พักนี้รู้สึกเหมือนโลกมันหมุนเร็วๆ ยังไงไม่รู้อยู่ดีๆ ผมก็เกิดความรู้สึกนี้ขึ้นมา
อาจเป็นเพราะพักนี้มีอะไรให้ทำเยอะแยะไปหมด มารู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปหนึ่ง
อาทิตย์แล้ว เวลานี่เป็นสิ่งที่ประหลาดจริงๆ บางครั้งมันดูจะเชื่องช้า แต่
บางครั้งกลับเร็วซะจนเหมือนว่าเราจะตามมันไม่ทัน

ช่วงนี้ todo list ทำไมมันช่างยาวเหยียดอย่างนี้ทั้งงาน ทั้งเรื่องส่วนตัว
เฮ้อ~ อยากมีวิชาแยกเงาพันร่างเหมือนนารุโตะจัง จะได้ช่วยกันทำนู่นทำนี่

เหมือนอัดอั้นมานาน ช่วงนี้เลยซื้อของกระจาย แถมซื้อแบบรูดปรื๊ดๆ อีกต่างหาก
วันนี้ KTC ส่งบัตรมาให้ เลยลองตรวจสอบยอดที่พึ่งรูดปรื๊ดๆ ไปจากบัตรอื่นๆ
แล้วก็ต้องอุทานขึ้นมาว่า "คุณพระช่วย" ตรูรูดปรื๊ดๆ ไปเยอะอย่างนี้เลยเหรอเนี่ย
เช็คเงินในบัญชี เช็คเงินในกระเป๋า ดู list รายการของที่จะต้องซื้อเข้าบ้าน
ประมาณรายจ่ายที่จะต้องจ่ายจนถึงสิ้นเดือน คำนวนตัวเลขออกมา โอ้วม่ายยย...
เดือนนี้จนถึงเดือนหน้าติดลบบานเลย ต้องเข้าโหมดจำศีลซะแล้ว ทำงาน ตกเย็น
กลับบ้าน เก็บเงิน แต่งเมีย!!!(หาแฟนให้มันได้ก่อนเถอะแก - -")

กลับมาจากเซ็นทรัลลาดพร้าวได้ดู The Curious Case of Benjamin Button อีกรอบ
ทำให้นึกถึงคนบางคน กับช่วงเวลาที่ดีที่สุดช่วงนึงแม้ว่าจะเป็นแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆ

หลังจากใส่มา 2 ครั้งต้องยอมรับว่า adiZero แจ่มจริงๆ ที่เห็นชัดๆ เลย
ก็คือเรื่องรับแรงกระแทกที่ทำได้นุ่มนวลมาก และถ้าวางเท้าให้ได้ระนาบ
มันจะมีแรงส่งนิดๆ ระหว่างก้าว อีกเรื่องที่ประทับใจก็คือเรื่องการระบาย
ความร้อน ผมใส่วิ่งรอบสวนลุมไป 2 รอบยังรู้สึกสบายเท้าอยู่เลย ต่าง
จาก nike คู่เก่าที่วิ่งไปได้ซักครึ่งรอบจะเริ่มรู้สึกร้อนที่เท้า ที่ยังห่วงอยู่
ก็เหลือแค่การดูแลรักษาเพราะมันขาวจั๊วะ กับจุดที่เย็บต่อระหว่างปลาย
รองเท้าผ้าที่เป็นตาข่ายกับหนังที่เป้นเส้นโค้งที่เชื่อมกับพื้นยาง ผมกลัว
มันจะขาดง่ายเพราะมันต้องเสียดยีกับปลายเท้า และต้อง งอ และบิดขณะ
วิ่งตลอดเวลา